(Opwijk, 1920 - Sint-Martens-Latem, 2005)


Schilder, tekenaar, graffist, muurschilder, ontwerper van glasramen, juwelen en tapijten. Opleiding aan de academie St-Lucas te Gent (Jos Verdegem), In antwerpen aan het NHISKA (Constant permeke), In Parijs aan de Ecole du Louvre en in Frankfurt-am-Mein. Werkte vijf jaar op het atelier van de gentse meester Jos Verdegem en genoot een bijzondere opleiding in het atelier van Constant Permeke en Robert Van Cauwenberghe. Crombé vulde dit alles aan met onvermoeibare zelfstudie, gewijd aan het onderzoek en het copiëren der werken van oude meesters in binnen-en buitenlandse musea. Daarnaast genoot Crombé van een bijzondere scholing in het école du Louvre (oudheidkunde en restauratie), waarna hij deze scholing in de praktijk zette ondermeer in het atelier Van de Velde (Gent) en in het Louvre bij Prof. Serulaz (Parijs).


Luc-Peter Crombé heeft als animist, in reactie op het expressionisme waarbij de objectieve vorm verwaarloosd werd, de lijn -als element van beweging- haar belang teruggegeven. Zijn contacten met de Renaissancekunst in Italië zijn hieraan niet vreemd. De kleur, ontdekt op zijn reizen in Spanje en Marokko, door hem als animist verzacht, werd doorheen de jaren meer bezadigd en kreeg meer diepgang. Zijn werken, afgezien van enkele 'rustpunten' met landschappen, bloemstukken en portretten, zijn voornamelijk literair-intellectualistisch geladen. Crombé haalde in zijn leven tal van prijzen, waaronder: Prijs voor levend model, 1947, Antwerpen; Provinciale prijs , 1954, Oost-Vlaanderen; Prijs voor grafiek, 1955, Frankfurt; Benevenutoprijs, 1956, Milaan; Sagrada familliaprijs voor religieuse kunst, 1957, Barcelona; Grootste onderscheiding op "World's fair", 1964; Ereprijs Detroit, 1965.


Werken van Luc-Peter Crombé zijn te bewonderen in de musea van Brussel, Frankfurt, Sint-Martens-Latem, Zelzate, Barcelona, Ertvelde, Mariahal Scherpenheuvel, Glorieux, Detroit en Osaka.

Site powered by CoMaSer